Ἀνήμερα τῆς μνήμης τοῦ ἐν Ἁγίοις Πατρὸς ἡμῶν Νεκταρίου, ἐπισκόπου Πενταπόλεως, τελέστηκε ἀπὸ τὸν Μητροπολίτη Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης κ.κ. Ἀνδρέα στὸν Ἱερὸ Ναὸ Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ στὴν Κόνιτσα, ἡ εἰς Πρεσβύτερον χειροτονία τοῦ Ἱεροδιακόνου Ἰσαάκ, ἀδελφοῦ τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Κοιμήσεως Θεοτόκου Μολυβδοσκεπάστου, παρουσία τοῦ Καθηγουμένου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Γέροντος Ἀρσενίου.
Ὁ Σεβασμιώτατος, ἀπευθυνόμενος πρὸς τὸν νεοχειροτονηθέντα Πρεσβύτερο, τοῦ ὑπενθύμισε τοὺς λόγους τοῦ Ἀποστόλου Παύλου πρὸς τὸν Τιμόθεο γιὰ τὴν δύσκολη ἐποχὴ ποὺ ζοῦμε, «“ὅτι ἐν ἐσχάταις ἡμέραις ἐνστήσονται καιροὶ χαλεποί” (Β΄Τιμ. γ΄ 1). Θὰ ἔλθουν καιροὶ δύσκολοι καὶ ἐπικίνδυνοι. Διότι, ὅσοι θὰ θέλουν νὰ ζήσουν μὲ εὐσέβεια καὶ συνέπεια τὴν χριστιανικὴ ζωὴ καὶ τὴν ἱερατική τους ἰδιότητα, θὰ ὑφίστανται ποικίλες διώξεις. Καὶ αὐτὸ θὰ γίνεται διότι ἄνθρωποι χωρὶς φόβο Θεοῦ θὰ καταδιώκουν τοὺς εὐσεβεῖς καὶ μάλιστα τοὺς κληρικοὺς καὶ θὰ προχωρήσουν ἀκόμα χειρότερα: Θὰ εἶναι πλανεμένοι οἱ ἴδιοι καὶ θὰ ἐξαπατοῦν καὶ κάποιους ἄλλους. Σ’ αὐτὸ θὰ συμβάλει καὶ ὁ πονηρὸς ποὺ σὰν λιοντάρι θὰ ζητεῖ νὰ τοὺς κατασπαράξει. Παραδείγματα πρόσφατα δείχνουν πὼς ο κληρικὸς μπορεῖ νὰ πιαστεῖ στὶς παγίδες τοῦ πονηροῦ ποὺ εἶναι συχνὰ καλοστημένες. Γι’ αὐτὸ ὁ Ἀπ. Πέτρος φωνάζει σὲ ὅλους μας καὶ μᾶς λέει: “Ταπεινώθητε ἐπὶ τὴν κραταιὰν χεῖρα τοῦ Θεοῦ” (Α΄ Πέτρ. ε΄, 6). “Νήψατε, γρηγορήσατε” (στ. 8). Καὶ ἀλλοῦ ὁ ἴδιος θὰ πεῖ πάλι: “Τὴν ταπεινοφροσύνην ἐγκομβώσασθε” (στ. 5). Κουμπωθεῖτε, δηλ. καὶ δέστε πάνω σας, σὰν ἄλλο ἔνδυμα, τὴν ταπεινοφροσύνη, διότι ὁ Θεὸς “ὑπερηφάνοις ἀντιτάσσεται, ταπεινοῖς δὲ δίδωσι χάριν” (στ. 5).
Ὁ ἀρχιερεὺς θὰ σοῦ δώσει σὲ λίγο νὰ κρατήσεις στὰ χέρια σου τὸ Τίμιον Σῶμα τοῦ Χριστοῦ, ὄχι γιὰ μιὰ στιγμὴ ἀλλὰ ὅσο θὰ ζεῖς. Ὁ Ἰωσὴφ καὶ ὁ Νικόδημος κατὰ τὴν ἀποκαθήλωση τὸ κράτησαν γιὰ λίγο. Ἐσὺ θὰ τὸ κρατᾶς ἕως ὅτου τὸ παραδώσεις κατὰ τὴν Β΄ Παρουσία, ὄπου ἐκεῖ θ’ ἀναφέρεις πῶς κράτησες καὶ φύλαξες τὸν Θησαυρό αὐτό, ἀλλὰ καὶ πῶς ἐργάστηκες στὸ μεγάλο σου αὐτὸ διακόνημα. Θὰ Τὸν κρατᾶς ὅπως ὁ Μάρτυρας Ταρσίζιος, στοὺς δύσκολους ἐκείνους καιροὺς τῶν διωγμῶν, ποὺ προτίμησε νὰ ἀποθάνει μὲ θάνατο μαρτυρικό, ἀλλὰ νὰ μὴν κάνει τὴν παραμικρὴ παραχώρηση. Λοιπόν τὶ λές; Θέλεις νὰ γίνεις Ταρσίζιος; Τὸ πρᾶγμα ἀπαιτεῖ θάρρος καὶ γενναία καρδιά. Διότι ὁ κληρικὸς ἄν δὲν προσέξει μπορεῖ νὰ γίνει βέβηλος τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων. Ἀλλὰ ὄχι. Ἐσὺ, μὲ τὴν χάρη τοῦ Χριστοῦ, θὰ γίνεις Ταρσίζιος καὶ θὰ κατορθώσεις νὰ κρατήσεις ἀσφαλὴ καὶ ἀκέραιη τὴν παρακαταθήκη στὰ χέρια σου.
Σήμερα θὰ ζήσεις, ἐσὺ πρωτίστως καὶ ἔπειτα ὅλοι ἐμεῖς, τὴν ἀτμόσφαιρα τῆς Πεντηκοστῆς. Γιατὶ ὅπως γράφει ὁ σήμερον ἑορταζόμενος Ἅγιος Νεκτάριος στὸ “Ἱερατικόν Ἐγκόλπιόν” του, ποὺ συνέταξε γιὰ τοὺς Ριζαρῖτες ἱεροσπουδαστές, “ἡ Ἰερωσύνη εἶναι τὸ ὕψιστον τῶν θείων δωρημάτων ἀπὸ ὅσα ὁ Θεὸς ἐχάρισε στοὺς ἀνθρώπους καὶ ἡ πηγὴ ὅλων τὼν δωρεῶν τοῦ Θεοῦ”. Ὄπως οἱ Ἀπόστολοι κατὰ τὴν Πεντηκοστὴ “μέθυσαν”, ὄχι ἀπὸ οἶνο, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος μὲ τὴν “ἁγίαν μέθην”, ἔτσι καὶ ἐσὺ μὲ ζῆλο καὶ ἐνθουσιασμὸ νὰ ἀρχίσεις ἀλλὰ καὶ νὰ συνεχίσεις τὸ ὡραῖο ἔργο σου, θυσιάζοντας τὶς εὐχαριστήσεις σου καὶ τὶς ἀνέσεις σου καὶ αὐτὴν ἀκόμα τὴν ζωή σου, ἄν χρειαστεῖ. Ἔτσι δὲν θὰ ἔχεις μόνον μέσα σου Πεντηκοστή, ἀλλὰ θὰ δημιουργεῖς καὶ στὸ περιβάλλον σου Πεντηκοστή».
Στὸ τέλος τῆς Θείας Λειτουργίας ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης ἔδωσε τὸ ὀφφίκιο τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου στὸν π. Γεώργιο Τόλη, ἀνάδοχο τοῦ π. Ἰσαάκ.
Τὸ ἀντίδωρο διένειμε ὁ νεοχειροτονηθείς Πρεσβύτερος, ὁ ὁποῖος καὶ δέχθηκε τὶς εὐχὲς ἑνὸς ἑκάστου ἀπὸ τὸ Ἐκκλησίασμα.
