«Ἀγκάλας πατρικάς, διανοῖξαί μοι σπεῦσον· ἀσώτως τόν ἐμόν κατηνάλωσα βίον· εἰς πλοῦτον ἀδαπάνητον, ἀφορῶν τῶν οἰκτιρμῶν σου Σωτήρ. νῦν πτωχεύουσαν, μή ὑπερίδῃς καρδίαν· σοί γάρ Κύριε, ἐν κατανύξει κραυγάζω· ἣμαρτον Πάτερ εἰς τόν οὐρανόν, καί ἐνώπιόν σου».
Τὴν Τρίτη 02 Ἀπριλίου 2024, στὸ Καθολικό τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Κοιμήσεως Θεοτόκου Μολυβδοσκεπάστου, τελέστηκε ἡ Μοναχικὴ Κουρὰ τοῦ ἀδελφοῦ τῆς Μονῆς Σοφιανοῦ, ὑπὸ τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης κ. Ἀνδρέου. Ὁ νεόκουρος ἀδελφός, ἔλαβε τὸ νέο ὄνομα πρὸς τιμήν τοῦ ἐν Ἁγίοις Πατρός ἡμῶν Σοφιανοῦ Ἐπισκόπου Δρυϊνουπόλεως τοῦ σημειοφόρου.
Ὁ Σεβασμιώτατος ἐπεσήμανε στὸν νέο Μοναχό, τὶς ὑποσχέσεις ποὺ ὀφείλει νὰ τηρῇ ὅποιος εἰσέρχεται στὴν μοναχική πολιτεία, ὑπακοή, παρθενία καὶ ἀκτημοσύνη.
«Ἐπιγνῶμεν Ἀδελφοὶ τοῦ μυστηρίου τὴν δύναμιν· τὸν γὰρ ἐκ τῆς ἁμαρτίας πρὸς τὴν πατρικὴν ἑστίαν ἀναδραμόντα Ἄσωτον Υἱόν, ὁ πανάγαθος Πατὴρ προϋπαντήσας ἀσπάζεται· καὶ πάλιν τῆς ἰδίας δόξης χαρίζεται τὰ γνωρίσματα, καὶ μυστικὴν τοῖς ἄνω ἐπιτελεῖ εὐφροσύνην, θύων τὸν μόσχον τὸν σιτευτόν· ἵνα ἡμεῖς ἀξίως πολιτευσώμεθα, τοῦ τε θύσαντος φιλανθρώπου Πατρός, καὶ τοῦ ἐνδόξου θύματος, τοῦ Σωτῆρος τῶν ψυχῶν ἡμῶν». (Ἰδιόμελον ἐκ τῆς Μοναχικῆς κουρᾶς).
