Τὴν Τετάρτη 31 Δεκεμβρίου 2025, παραμονὴ τῆς Πρωτοχρονιᾶς, τελέσθηκε ἱερὰ ἀγρυπνία στὴν ἀκριτικὴ Ἱερὰ Μονὴ Μολυβδοσκεπάστου, ἐπὶ τῇ Δεσποτικῇ ἑορτῇ τῆς Περιτομῆς τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, καθὼς καὶ ἐπὶ τῇ μνήμῃ τοῦ ἐν Ἁγίοις Πατρὸς ἡμῶν Βασιλείου, Ἀρχιεπισκόπου Καισαρείας Καππαδοκίας, Οὐρανοφάντορος τοῦ Μεγάλου.
Μέσα στὴν ἡσυχία καὶ τὸ ἱερὸ φῶς τῆς νυκτός, κληρικοὶ, μοναχοὶ καὶ πιστοὶ εἰσήλθαν στὸ κατώφλι τῆς νέας χρονιᾶς μὲ προσευχὴ, δοξολογία καὶ εὐχαριστία πρὸς τὸν Θεό, βιώνοντας ἕναν ἀπὸ τοὺς ὡραιότερους καὶ ἀληθέστερους τρόπους ὑποδοχῆς τοῦ καινοῦ ἐνιαυτοῦ. Ἡ ἀγρυπνία, ὡς πράξη ἐκκλησιαστικῆς συνειδήσεως, ὑπενθύμισε ὅτι ὁ χρόνος δὲν εἶναι ἀπλῶς ἀριθμὸς ἡμερῶν, ἀλλὰ δωρεὰ Θεοῦ καὶ πεδίο σωτηρίας.
Πρὸ τῆς κοπῆς τῆς καθιερωμένης Ἁγιοβασιλόπιτας, τελέσθηκε ἡ Δοξολογία ἐπὶ τῇ ἐνάρξει τοῦ Νέου Ἔτους, ὡς ἐλάχιστη ἀπόδοσις εὐχαριστίας πρὸς τὸν Τριαδικὸ Θεό, «ἐν ᾧ ζῶμεν καὶ κινούμεθα καὶ ἐσμέν». Ἡ Ἐκκλησία, ἀπὸ τὰ πρῶτα κιόλας λεπτά τοῦ νέου χρόνου, ἀναθέτει τὴν πορεία τοῦ ἀνθρώπου στὴν πρόνοια τοῦ Θεοῦ, ἁγιάζοντας τὸν χρόνο καὶ μεταμορφώνοντάς τον σὲ καιρὸ μετανοίας καὶ πνευματικῆς καρποφορίας.
Ἰδιαίτερη ἠχηρὴ παρουσία στὴν ἑορτὴ ἀποτέλεσε ἡ μνήμη τοῦ Μεγάλου Βασιλείου, τοῦ Πατρὸς ποὺ μὲ τὴν θεολογία καὶ τὸ ἦθος του ἐδίδαξε τὴν ὀρθὴ ἀξιοποίηση τοῦ χρόνου. Ὁ Ἅγιος Βασίλειος χαρακτηριστικὰ τονίζει: «Ὁ χρόνος ζωῆς βραχύς· μὴ τὸν ἀναλίσκωμεν εἰς μάταια, ἀλλὰ εἰς ἔργα ἀρετῆς»· λόγος ποὺ παραμένει ἐξαιρετικὰ ἐπίκαιρος στὴν ἀρχὴ κάθε νέας χρονιᾶς. Γιὰ τὴν πατερικὴ θεολογία, ὁ χρόνος εἶναι δρόμος πρὸς τὴν αἰωνιότητα, καὶ κάθε στιγμὴ μπορεῖ νὰ γίνει ἀφορμὴ κοινωνίας μὲ τὸν Θεό.
Μετὰ τὴν ὁλοκλήρωση τῆς Δοξολογίας, ἀκολούθησε ἡ κοπὴ τῆς καθιερωμένης Ἁγιοβασιλόπιτας, σὲ κλίμα χαρᾶς, εἰρήνης καὶ εὐλογίας, ἐπισφραγίζοντας τὴν εἴσοδο τοῦ νέου ἔτους μὲ τὴν παρουσία καὶ τὴν χάρη τοῦ Θεοῦ. Ὁ χρόνος, ὅταν προσφέρεται στὸν Θεό, μεταμορφώνεται καὶ γίνεται εὐλογία, φῶς καὶ πορεία σωτηρίας.